“Even samen op pad gaan maakt al een wereld van verschil.”

Soms ontstaat een bijzondere band heel vanzelf. Geen groot plan, geen ingewikkelde afspraken, maar gewoon een klik. Voor vrijwilliger Patricia begon het met een ontmoeting op de tennisbaan. Inmiddels trekt ze er elke twee weken met Samuël op uit. Buiten zijn, bewegen en samen genieten van de middag: het is een vast ritme geworden waar ze allebei naar uitkijken.

Van kennismaking tot vaste routine

“Eens in de twee weken, op woensdagmiddag, trek ik eropuit met Samuël”, vertelt Patricia enthousiast. “Ik haal hem op bij zijn groep aan het Boerderijpad 5 op ’t Bouwhuis.” Patricia leerde Samuël, die nu 36 is, kennen via zijn moeder. “Zij is inmiddels zo’n zes jaar een goede vriendin van me. Toen ik hem ontmoette, bleek al snel dat we een goede match zijn. Dat komt onder andere doordat we allebei graag buiten zijn. Samuël is goed in racketsporten – net als ik – en we houden ervan om in beweging te zijn. De eerste keer dat ik hem zag, was dan ook op de tennisbaan. Later kwam ik hem ook tegen bij zijn ouders thuis, waar hij regelmatig is.”

Om de week samen op pad

De betrokkenheid bij Samuëls leven ontstond vanzelf. Door de klik die ze hebben, groeide er langzaam een ritme: om de week gaan ze samen op pad, vooral om lekker buiten te zijn. Patricia: “We beginnen altijd met een rit op de duofiets. Samuël houdt niet van te veel geluid, dus we fietsen snel richting het buitengebied. Terug bij de groep doen we nog iets actiefs buiten. Is er weinig wind, dan gaan we badmintonnen. Anders gooien we over met een werpbal met geluid of een frisbee-ring.”

We zijn allebei graag buiten. En als Samuël buiten is en beweegt, gaat het goed met hem.

“Als Samuël buiten is en beweegt, gaat het goed met hem. Dat merk ik aan alles. Soms praten we, soms zijn we stil. We hebben het gewoon heel goed samen. Na anderhalf uur nemen we afscheid. Samuël heeft een mooie middag gehad, en ik ook. Ik vind het heel fijn om dit met hem te doen. Nu ik met pensioen ben, heb ik daar de tijd voor. En buiten zijn, weer of geen weer, blijft heerlijk. Ik weet dat de begeleiders het waarderen dat ik met Samuël op pad ga. En andersom ben ik ook erg blij met hen. Samuël is tevreden als hij thuis is. Ik heb in mijn leven veel vrijwilligerswerk gedaan, maar niet alles past meer bij de fase waarin ik nu zit. Voor een goede balans moet ik keuzes maken. Dit met Samuël blijf ik graag doen.”